6 Febr tot 20 Febr

Nou heb ik wel heeeeel lang niks geschreven. Reden? We zaten vaak in de pampa zonder internet of telefoon én we hebben bezoek! Ik zal nu een kort overzicht van de gebeurtenissen schrijven. Precieze data weet ik niet meer.
Na Luz zijn we naar de camping Pomerinho gegaan in de buurt van Portalegre (Portugal) Daar hadden we afgesproken Angelika en Bernd te ontmoeten. Wij kwamen daar vrij laat aan en moesten een plekje op die camping zoeken in het half duister. Bij de receptie was niemand. De volgende dag kwamen Angelika en Bernd aan. Gezellig naast elkaar gestaan. Ik had beloofd met Angelika te trainen en dat kon daar prima. Achter de camping is een heel groot „woest” terrein. Angelika had een „probleem” met haar hond en dat moest ik oplossen. Cathy (haar hond) bleef als vastgenageld zitten als je haar met de KOM fluit wilde laten komen. (b.v.na een stop fluit). Ook als je haar ergens het „zit” commando gaf en dan op afstand ging staan en dan de komfluit gaf, bleef ze ijzerheinig zitten.
Het advies van een trainer was geweest; „ aan de lange lijn en rukken!”
Nou, dåt vond ik een gevaarlijke oplossing voor een gevoelshond.
Nu zouden we een paar dagen samen blijven en ik zou eens kijken hoe het “probleem” ontstaan was en wat er aan te doen was. . Op die camping was het ‚s nachts heel koud maar overdag wel lekker. Zon , een wolkje maar een rottige koude wind. Aangezien we daar moesten trainen was het niet zo erg. Uiteindelijk bleek dat Cathy niet kwam omdat Angelika haar handen voor haar lichaam had, (zoals bij dirigeren) maar dan wat lager. Cathy dacht dat ze gedirigeerd zou worden! Handen op de rug en ….. ze kwam op de fluit. Hoera. Na een paar dagen zijn we naar een andere plek gegaan. Wij kennen die plek en hebben het „de mimosa plek” genoemd. Prachtig trainings-terrein! Ook daar hebben we weer een keer per dag getraind en verder heerlijk samen gekneuterd. Scampies gegeten, wijn gedronken en gebabbeld. Gezellig zo met ons viertjes.
Daarna zijn Angelika en Bernd naar de kust getrokken en wij bleven in het binnenland maar richting het zuiden. We hebben drie dagen op DE plek bij het stuwmeer Olivedas gestaan. Heerlijk in de zon gelegen en genoten van de vrijheid. Dit is mijn lievelingsplek. Maar…. het was er vies. Er lag veel afval! Jammer. Daarna zijn we naar een kippenrestaurant gegaan in het zuiden waar ook een camperplek bij was voor de nacht. Dat kippenrestaurant was geweldig! Een oud krot met twee oude mensen die het runden. Maar de kip was heerlijk. Niet zo lekker als in het „zout dorp” maar wel goed genoeg.
De dag erna (inmiddels is het 18 Febr. waar blijft de tijd!) hadden we weer met Angelika en Bernd afgasproken bij een (voor ons) nieuw stuwmeer. SCHRIK!! Hartstikke drukke plek en kilometers van het water! De volgende ochtend zijn we dan ook onmiddellijk vertrokken . Wij hadden, toen we weggingen van het kippen restaurant, een fantastische plek gezien. Daar hebben we nu onze twee campers staan. Helemaal in the middle of nowhere! Hier is ook het trainen met de honden absoluut een genoegen. De honden lopen los om de campers, we zien een schaapskudde voorbij komen en verder NIKS. We trainen hier een paar dagen en dan schijden onze wegen zich voor goed. (nou ja, voor deze vakantie dus) Angelika en Bernd gaan dan naar huis en wij tutten nog drie weken aan. We blijven in het zuiden van Portugal omdat het hier prachtig weer is en het is hier makkelijker om „wild” te staan.

Zondag 28 januari tot Maandag 5 Februari

We waren dus in het paardendorp El Rocio gebleven.
Op de fiets zijn we Zondags naar de kerk aldaar gegaan omdat er een groots „gebeuren” zou zijn in de kerk. De kerk was barstensvol mensen en op het balkon achterin de kerk, waar normaal het orgel staat, speelde een orkestje heerlijke Spaans klinkende muziek. Op enig moment (ik geloof na de consecratie) gaf iedereen elkaar een hand of, als ze elkaar kenden, een omarming. Voelde heel warm aan! Het bleek dat alle Hermites (dorpsgemeenschappen) uit de omgeving met hun leden om de beurt in de kerk gezegend werden. Prachtige vaandels hadden ze bij zich en de vaandeldrager liep plechtig voorop. Wij vonden het een indruktekkend gezicht. In de middag en de avond zat het hele verkeer verstopt omdat iedereen naar huis ging. Waanzinnige files met paarden-aanhangers!
Wij zijn op Maandag in alle rust verder getrokken. We wilden naar La Serena om vogels te bekijken maar om een uur of twee hadden we genoeg van het rijden. Het was prachtig weer hoewel er een koude wind stond. We zijn in Monesterio aan het stuwmeer blijven staan! Dat kennen we en het is een prima plek.
Dinsdags zijn we weer doorgereden naar La Serena. Dit is zo,n bijzonder gebied dat we er wel ieder jaar naar terug willen. We hebben het toevallig vorig jaar ontdekt en het is een geweldige plek om vogels te spotten. We staan dan ergens bij een brug in het midden van het NIETS. Geen ontvangst voor telefoon of internet. Lekker rustig. Dit jaar zijn we er vroeger in het seizoen en dat merkten we meteen want we zagen heel andere vogels. Vorig jaar zagen we aldoor zwaluwen bij de brug maar dit jaar geen enkele zwaluw maar veel Spaanse mussen. Jaja, dat is een speciale soort!
Toen ik ‚s avonds de honden voor het slapen gaan nog een keer ging uitlaten hoorde ik honderden vogeltjes wegvluchten uit het riet. Bleek het riet een slaapplaats voor die mussen te zijn. Sorry musjes. Het is hier ‚s nachts hartstikke koud! We hebben in twee nachten een hele gasfles leeg gestookt! De honden slapen met hun jasjes aan! Maar overdag is het heerlijk. De volgende dag zijn we gaan rondrijden om vogels te spotten. Hartstikke veel kraanvogels gezien. Die zijn nu blijkbaar hier om te rusten tijdens de trek. Ook weer prachtig een grote groep Trappen gezien. En een stel gieren in de lucht. Uiteindelijk zijn we op een plek bij Merida terecht gekomen voor de middag en de nacht. Weer een plek die we al kenden aan een stuwmeer. Lekker in de zon gezeten. Uit de wind in de zon was het heerlijk. Dit is ook weer zo,n plek waar je graag terug komt. Een heel ruim recreatie terrein ver buiten de stad aan het water. Er komt alleen zo af en toe een jogger of een fietser voorbij of iemand (per auto) die zijn hond daar uitlaat. Twee nachten gebleven. Omdat het ,s morgens nog zo koud is gaan we weer op pad. Bovendien was er voorspeld dat het bewolkt zou zijn vandaag. Doel; de stad Badajos. Kunnen we die stad eens in met de fiets, hadden we zo bedacht. Prachtige rit door onbewoond woest land. De afmetingen van Spanje zijn alweer indrukwekkend! In Badajos komen we een hoek om en……. herkenning! Hier waren we dus al eens. hahaha. Honden in het park goed uitgelaten en toch op de fiets de stad in. Altijd leuk om op een terrasje wijntje en hapje te doen, toch? Na dit „avontuur” zijn we binnendoor richting Portugal gaan zwerven. Zoals zo vaak werd het weer hartstikke zonnig en warm dus…… plekje zoeken. Zaten we toch weer vlak bij Monesterio toen we op de kaart keken!!!! OK. Op naar de plek aan het stuwmeer. Nu was het Zondag en waren er meerdere mensen daar en… er liepen twee van die grote kudde herders honden los. Die waren gelukkig heel aardig anders was het wellicht met Bracken een probleem geworden. De Maandag zijn we weer helemaal binnendoor verder gereden en dan toch in Portugal aangekomen. In LUZ. Ja, ook daar waren we al eens maar ook deze plek is grandioos. Helemaal niemand hier. Ze hebben hier , om een stuwmeer te maken, een dorpje helenaal onder water laten lopen. Voor de bewoners hebben ze een nieuw dorp ietsje verderop gebouwd. Alles identiek nagebouwd maar van binnen moderner.
WE blijven hier wellicht een paar dagen. Koud s’ nachts maar vanaf 10.30u heerlijk! Onze avonturen zijn wat minder spannend omdat we vaak op plekken komen waar we al waren maar ……. het is ook wel lekker rustig zo. We worden oud!

tot 27 januari

Woensdag de 24e zijn we dus met onze vrienden uit Alora gaan eten. Zij hebben ons bij onze camperplek opgehaald en hadden bedacht dat we in Coin Indiaas zouden gaan eten. Heerlijk! Daarna zijn we nog bij hun thuis geweest. Gezellig bijgepraat. Ik heb bewondering voor die meiden hoor. Wat een werk hebben ze daar al verzet! Ze hebben een stel paarden en hebben de stallen en de buiten bak prima voor elkaar. Ook het huis is prachtig en confortabel. (je ziet aan de volgorde wel wat ik het belangrijkste vind, hahah)
De volgende dag zijn we naar El Rocio doorgereden, HET paardendorp. DRUK!! Er blijkt dit weekend een groot feest te zijn. Nu al zie je ik weet niet hoeveel ruiters door het dorp rijden. Wij hebben kaartjes gekocht om morgen op excursie te gaan in het natuurpark Doñana. Omdat we nergens een “vrije plek” konden vinden zijn we maar naar de camping gegaan. Lekker douchen- wassen en vrij internet is ook wel weer eens fijn. Bovendien regende het ‘s middags en de hele nacht!
Vrijdagmiddag op de fiets naar het kroegje vanwaar de excursie-bus om 3u zou starten. Zoals het hoort in Spanje; ze begonnen minstens een kwartier te laat. Haha Het was zeer de moeite waard. Inmiddels was het ook weer stralend weer, alleen een beetje koud. Eigenlijk gingen we om de lynxen te zien maar dat is niet gelukt. Er moeten er hier zo’n 80 rond moeten lopen. Uitgezet en met een zendertje om maar ze lieten zich niet zien. Maar wel; hoppen- zwarte ooievaar- zwarte ibissen- Swamp hen- torenvalk- buizerds- rode patrijs- KRAANVOGELS- één kievit- witte en blauwe reigers- meerkoeten- wilde eend- tafel eend- Flamingo’s- ooievaars- herten. Ook konijnen waar ze hier heel blij mee zijn omdat de lynx vooral konijnen eet. Ik geloof dat we in totaal zo’n 22 verschillende dieren hebben gezien! De moeite waard dus. We waren pas om 7u thuis. Het is hier tot 7u nog licht! Dus snel met de honden uit en daarna rust!
Morgen was-dag en Zondag naar de KERK! Het feest in het dorp draait allemaal om de mis van 11u op Zondag. Dat moeten we dus meemaken.

« ouder