woensdag 14 maart

We zijn thuis! Ja, aangezien het maar aldoor koud was en vaak regende besloten we maar door te rijden. Ergens kwamen we nog een bij een wijnboer te staan voor de nacht. Daar ontmoeten we een aardige Belg die alleen reisde. Lekker in de camper zitten kletsen met hem onder het genot van vele glaasjes wijn! De volgende dag hebben Tineke en ik Chateau Chambord bezocht. Zeer indrukwekkend en ‘s avonds stond “onze” Belg op dezelfde camperplaats als wij. Toeval? Weer lekker zitten kletsen samen. De volgende ochtend zijn wij naar een grote Leclerc gegaan om heeeel veel lekkere dingen te kopen voor thuis. De meest geweldige kaas- rillettes- terrines de lapin- toetjes en natuurlijk champagne en wijn.
De Woensdag zijn we stug doorgereden. Bij Antwerpen stonden we in de file. Gewoon, de rondweg die vast stond. En bij Beerse nog eens een half uur in de file vanwege een ongeluk. Wat is het toch druk in deze wereld! Zo tegen 17.00 uur heb ik mijn bus opgehaald en om 18.00 uur waren we thuis! Wat een ruimte!! De honden hebben de hele tuin afgesnuffeld en zich toen op hun vaste plekken te slapen gelegd. Wij hebben een fles champagne open getrokken want we moeten natuurlijk wel vieren dat we weer heelhuids thuis zijn.
Heerlijk! Nu weer “back to normal”.

tot 8 maart

Ja, inmiddels hebben we de zon weer gevonden! Eerst in Santander aan de noord Spaanse grens en nu in Souston in zuid Frankrijk.
In Santander was het echt een verrassing hoe mooi het daar was. De camperplek hadden we helemaal voor ons alleen en we hebben de hele middag in de zon liggen genieten. De volgende dag hebben we eerst een prachtige wandeling gemaakt over het enorme strand. Reuze golven waar men op aan het surfen was. Lekker kopje koffie op een terrasje en ‘s middags weer rijden. Pas tegen 5u waren we in Souston waar we ons wijntje in de zon gedronken hebben. De volgende dag was het licht bewolkt maar minstens 18 graden en we besloten te blijven. Lekker aan het strand wandelen en lui zijn. Morgen (9 mrt) gaan we wel weer verder.

tot maandag 5 maart

Ja, regen dus! We zijn een paar dagen op de camping bij Evora gebleven. Tijdens de wandelingen met de honden hebben we droge beekjes in kolkende rivieren zien veranderen! Laarzen aan!
3 maart zijn we van de camping vertrokken en hebben een kurk fabriek bezocht. Nu hebben we eindelijk eens geleerd hoe dat nou allemaal gaat met die kurk! De kurk van een kurkeik kan pas na 25 jaar voor het eerst „geoogst” worden. Daarna iedere 9 jaar. Dat is bij wet geregeld. De eerste drie oogsten zijn niet veel waard omdat de kwaliteit dan nog niet goed is. Een kurkeik kan wel 600 jaar oud worden! De kurk is bedoeld om de boom tegen hitte (vuur) en droogte te beschermen. Het „oogsten” kan maar 3 maanden per jaar. In mei- juni en juli omdat de kurk dan loslaat. Het is allemaal handwerk! Met een soort bijl wordt een snee in de kurk gemaakt . Precies zo dik als de kurk is want daaronder zit de nieuwe bast al en die mag je niet beschadigen. (Omdat de kurk niet overal even dik is kan het niet machinaal gedaan worden). Als ze die snee gemaakt hebben stoten ze met de stompe kant van de bijl tussen de kurk-laag en de bast de kurk los. Je „oogst” dus verschillende kwaliteiten. Dik en dun maar ook dicht of minder dichte kurk. Dik en dicht is de duurste kwaliteit. Alle kurk wordt in partijen in een enorm bad gedompeld en verhit tot 100 graden. Met een gewicht wordt de partij kurk onder water gehouden. Daarna wordt het eruit gehesen en in bundels gelegd. Nu is het iets soepeler. De eerste selectie vind plaats. De minste soort wordt gebruikt om korrels van te maken (voor isolatie in spouwmuren bij voorbeeld, of voor de filmindustrie om decors van te maken die moeten „ontploffen”)
De betere soorten worden nogmaals gekookt en gebruikt voor o.a. kurken van de wijn flessen. Een echt goede kurk, voor hele goede dure wijn, kan wel twee euro kosten! Een champagne kurk wordt gemaakt van twee dikkere schijfjes hele goede kurk die worden verlijmt met een bovenstuk van dikke kurk uit een stuk. Onder grote druk worden dat in de fles geperst. Daarom krijg je een champagne kurk ook nooit meer terug op de fles na opening. Hij zet dan teveel uit. Om kurken te sponsen kun je alleen maar de dichte delen van de kurk-schors gebruiken. Dat is dus de binnenste rand. De buitenste rand is meestal te open van structuur. Daar zou lucht door gaan. Van veel van het minder goede materiaal en rest materiaal wordt een soort „plaat materiaal” gemaakt door alles tot 600 graden te verhitten. Dan komt er hars vrij en zodoende kun je het tot platen verwerken. Vloertegels of wandtegels. OF……. een soort leer! Hele dunne vellen waar een textiel laagje aan de achterkant wordt geplakt. Dan kun je het als leer verwerken. Hoeden, tassen, schoenen en zo voort. Prachtig. Van kurk maken ze ook meubels! Ook sierpotten en koelboxen. Interessant!
Na deze wijze lessen zijn we doorgereden naar Vila Vicosa; DE marmerstad. Op een groot plein zijn we voor de nacht blijven staan. En wat schertst onze verbazing??? De volgende ochtend ZON!!
Eerst maar eens lekker in de zon gezeten ‚s morgens. Daarna de fietsen van de camper gehaald en…. een lekke band en een kapotte fietspomp!! GRRRR De feitsen weer op de camper gezet en het stadje in gelopen. Overal marmeren stoepranden- marmeren trottoirs- marmeren zebra’s, marmeren kozijnen, marmeren brievenbussen, en een heel marmeren paleis!!
marmeren marmer marmer.
In een oud kasteel (moors) hebben we het jachtmuseum bezocht. Mongoes hebben ze hier!! Een Engelsman had ons dat al eens verteld en wij dachten er een dood langs de weg gezien te hebben. Maar nu weten we het zeker. Daarna naar het…. marmer museum. Ja, waarom niet. Het mooiste vond ik te zien dat marmer eigenlijk samengeperst bergkristal is. Er zit hier blijkbaar een hele brede strook marmer in de grond die tot voorbij Evora gaat. Ze winnen marmer met dagbouw en in groeven onder de grond.
Een prima dagje en dankzij een stevige Ibuprofen hebben we het tot 4 uur vol gehouden want we zijn allebei niet echt lekker. hahah. ‚s Avonds zouden we gaan eten in een leuk restaurant maar het begon te plenzen en we zijn lekker „thuis” gebleven en hebben spaghetti a la pesto gemaakt. Ook lekker! De volgende dag (maandag 5 april) regende het dat het goot. Als we de weers voorspellingen bekijken is het alleen onder Valencia nog mooi weer. Dat is zo,n zoo km weg! Doen we dus niet . Als we daar aankomen moeten we toch naar huis. Dus gaan we vanaf vandaag gewoon naar huis. We zijn al in Placensia op een camping aangekomen. Mooie rit maar storm en regen! Deze camping ligt aan een rivier! Kolkend en bulderend stroomt hij op veilige afstand langs ons. De camper hebben we voor de zekerheid maar op platen gezet. Nu lekker douchen en morgen weer verder.

« ouder