Na Grossheubach hebben Petra en ik elkaar op Donderdag middag in Rottweil getroffen. Prachtige plek bij een kroeg in “the middle of no where”. Er was ook een dierenopvang en het barstte er van de katten. Goed op Mega passen dus.
Petra en ik hebben heerlijk bij-gekletst en ook nog wat met onze honden getraind. Lekker vertrouwd!
Vrijdag middag hebben we met wat vrienden daar onderling getraind. Zaterdag en Zondag was de workshop. Ik had de gevorderden en er zat een Rottweiler in mijn groep. Toepasselijk hé. Die deed het overigens helemaal niet slecht. Ik merkte wel (weer) dat de meeste mensen alleen maar op memory’s hun “vooruit” trainen. Ze vallen dan door de mand met echte “blinds”. Ik heb het (weer) uitgelegd. Wat ze ermee doen moeten ze zelf maar weten. Petra en ik hebben nog een mooie demonstratie gegeven. Op een heuvel staand stuurden we de honden naar beneden, door een wal, over een om-geploede akker, over een weggetje, over water naar een “blind”. Die afstand was minstens 150 meter. Geweldig!!! Daarna omgedraaid: van beneden naar boven maar dan 30 meter dieper (hoger) dan de vorige startplaats.
Het weer was wisselvallig. Zon, regen, warm koud. Lekker hondenweer. Petra is Zondag avond nog helemaal naar huis gereden. Ik heb maar 200 km gereden en ben toen op een parkeerplaats gaan slapen. MOE!
Maandag om 15.00 uur was ik weer in Baarle Nassau met de camper. Alles goed gegaan. Nu even alles reorganiseren en dan een workshop in Duitsland komend weekend.
Jaja, “back to normal!”

De Working test op Zaterdag 28 April

‘s Morgens waren de “Anfänger”. Tineke en ik hebben Krissi gesteund die meedeed. Haar golden teefje Tosha deed het erg goed. Alles binnen en dus allemaal blij.
‘s Middags kwamen de “Fortgeschrittene” aan de beurt en ik had nr 29 met Bracken. Inmiddels was het flink warm geworden!! Met veel flessen water in de dummy tas gingen we op pad.
Wij begonnen bij Henk Slijkhuis in het bos. Hij had een mooie opdracht bedacht in geaccidenteerd terrein. Een drijfjacht met wat schoten. Na de drift lagen er 2 “blins”. Een dummy lag een stukje voor het begin van de drift en een dummy lag op een open stuk rechts hoog van de drift. Bracken nam mooi mijn lijn aan naar beneden het bos in. Kwam op een paadje, wilde dat volgen- stop- naar rechts gedirigeerd – de zoekfluit en bingo. Ook voor de tweede dummy nam hij mijn lijn aan naar beneden het bos in en weer omhoog. Volgens mij zag hij de dummy toen dus de zoekfluit en bingo. “zo kan het dus ook” zei Henk.
Toen naar de tweede opdracht bij Herr Renner in het bos.
Een groot diep bos heuvel af, heuvel op. Ergens recht voor je kwam een schot en werd een dummy op zeker honderd meter gegooid. Je zag de werper niet en ik zag de dummy ook niet vallen maar wist wel zo ongeveer waar hij moest liggen. Dan viel er nog een schot rechts onder in de geul. Bracken was totaal in de war van de echo van de schoten dus moest ik hem op beide dummy’s dirigeren. Die eerste dummy , die zo diep lag, gaf behoorlijke problemen. Ik had hem wel zo ongeveer op de plek en gaf hem na de stopfluit het “zoeoeoek” commando. Hij zou dan in een beperkt gebied moeten zoeken. Niet zo groot als “verlorene zoek” maar wel groter dan de “zoek fluit”. Dit lukte niet zo goed. Ik zag hem ook telkens niet. Goddank vond hij hem. De tweede dummy was een “makkie”. Uitlijnen- zoekfluit- en bingo.
Toen naar Eva Berg. Ook in het bos. Je moest over een smalle heuvelrug naar beneden naar haar toe lopen met de hond volgend naast je. Op post aangekomen werden 2 markeers met schot geworpen. De eerste vloog achter een bosje zodat de valplek niet te zien was. De hond moest eerst naar beneden en dan weer omhoog en achter het bosje zoeken. De tweede viel rechts in een dal met veel bramen. De eerste had Bracken in een rechte streep dwars door het bosje heen. Bingo. De tweede was op de millimeter nauwkeurig onthouden. Bingo.
Toen kwam er een opdracht in het open veld bij Keith Mathews. De eerste dummy viel (met schot) in een diepe brede geul in hoog gras. De tweede markeer (ook met schot) viel op 70 meter op het open veld voor je, maar het land glooide naar beneden zodat de valplek niet te zien was.
Bracken miste de tweede dummy bijna omdat hij naar mij bleef kijken!.Op het laatste moment keek hij nog en zag de dummy nog net vliegen voor hij verdween. Deze dummy moesten we als eerste halen. Ietsje moeten dirigeren maar niet dramatisch. Bingo. Op de tweede dummy moest ik hem ook dirigeren want die dummy was natuurlijk niet te zien voor de hond. Hij heeft hem even in de lucht gezien. Dus, een lijn de brede diepe geul in- stop- ietsje naar rechts- stop- ietsje verder naar achteren – stop en weer met “ZOEOEOEK” geprobeerd. Maar ook hier hield hij zich niet in het gebied. Ook hier was ik hem telkens uit zicht kwijt. Keith liet mij nog vrij lang doorgaan omdat Bracken eigenlijk alle richtingen wel aannam. Ik weet ook zeker dat hij twee keer vlak bij de dummy is geweest. Maar hij kreeg geen lucht. “call jour dog back”. JAMMER!
Wat is dat moeilijk in heuvelig bebost terrein!
Toen naar de laatste opdracht. Er waren al heel wat mensen die opgehouden waren omdat de honden niets meer wilden doen vanwege de hitte. Wij hebben Bracken eens goed nat gemaakt, ook zijn neus, en gingen ervoor. Ik ben even de naam van de keurmeester vergeten. Reiner is zijn voornaam en hij komt uit Kleef.
Een kleine walk up dan wordt er (met schot) een dummy 40 meter voor je over een hoge bomen singel gegooid. Vervolgens wordt er een schot gelost nog verder van je af in de richting van die bomen singel. Daar ligt dan een “blind”. Die ligt op 100 meter bij een dikke boom in die singel.
De hond mag eerst die markeer halen en dan die blind. Bracken had de markeer als een streep. Vervolgens liet hij zich mooi uitlijnen naar de “blind” en op hoogte van de plek waar hij die singel in gegaan was voor de markeer riep ik nog een keer “vooruit” en in vol tempo kwam hij bij de boom onder de wind – de zoekfluit en Bingo.
Dus….. Nicht Bestanden” maar wel heel gelukkig! Wat heeft hij goed z’n best gedaan! Tineke zei ook dat ik geen fouten gemaakt had. Ook leuk om te horen. Ik moet nog flink werken aan dat “zoeoeoeoek” en hem in zijn gebied houden ook als het in het bos is.
De Maandag en de Dinsdag heeft Keith training gegeven. 14 deelnemers!
Hij was goed. Ik heb genoten. Hij is absoluut niet van het ruk en pluk werk gediend. (hoerahoera) Hij bouwt zorgvuldig op, is zeer consequent in de “basics” . Had hand-outs bij zich, Kortom, een goede trainer waar ik ook weer wat geleerd heb.
Ik zal het een en ander beslist gebruiken in de workshops dit jaar. Tineke is Maandagochtend met de trein naar huis gegaan en ik zie Petra aanstaande Donderdag. Dus op naar Rottweil waar ik Petra ga zien en we samen een seminaar geven. Heerlijk! En dan……… naar Baarle Nassau.

Na Elisabetta hebben we eerst 3 luie dagen gehad omdat ik een beetje ziek was. Verkouden, hoesten en futloos. Maar gelukkig was ik alweer bijna helemaal beter toen we Monika en Steffi in München ontmoeten. Het had de hele dag geregend maar om 4 uur brak de zon de zon door en zijn we gaan trainen. ‘s Avonds heerlijk Italiaans gegeten. ALWEER! De volgende ochtend hadden we met Fritz afgesproken om voor Bracken weer een andere “sparing-partner” te hebben en ook toen was het mooi weer. Bracken was echt hartstikke goed. Tineke had mooie opdrachten verzonnen en we konden ze allemaal zonder problemen volbrengen. De hond van Fritz werd niet eens bekeken!
s’ Middags hebben we nog een keer met Monika getraind en ik met Mega. Leuk hoor. s’ Avonds hebben we bij Monika SLA gegeten en daar voor de deur geslapen. De volgende ochtend was Tineke ziek! Ik heb haar aangestoken. Het is maar goed dat we nu 3 dagen vrij zijn. Het weer is kwakkelig maar we hoeven niets te doen. We blijven 3 dagen op een camping in de buurt van Wertheim en gaan dan Vrijdagmiddag naar Grossheubach. En dan…….. de WT. Ben benieuwd. Ik laat het weten.